Kleurrijk Trinidad
Cuba, Midden-Amerika, Reizen

West Cuba, onze derde week [video]

Na de laatste week veel dagen door te hebben gebracht in verschillende steden, lonkte de azuurblauwe zee naar ons. Goh wat een zwaar leven! We vertrokken ’s ochtends vroeg uit Camagüey met als bestemmingsdoel Playa Santa Lucia, gelegen aan de aan noordkust. Het zou een van de beste plekken zijn om te snorkelen. Het eerste deel van de reis deden we met de bus. Een behulpzame vrouw bij het busstation zei dat we op een gegeven moment moesten overstappen en dat elke auto vanaf daar naar Santa Lucia zou gaan. Toen de bus een beetje in de buurt kwam en wij de chauffeur vroegen of we hier dan uit moesten stappen, antwoordde hij met een flauw knikje. We stapten uit midden op een kruispunt en liepen naar de kant van de weg welke zou leiden naar Santa Lucia. We spraken mensen aan die in de laadbak van een stilstaande vrachtwagen zaten, waarop zij aangaven dat ze langs Santa Lucia kwamen en dat wij konden instappen om met hen het laatste stuk mee te liften.

Liften in Cuba is populair. Omdat zeker niet iedereen een auto ter beschikking heeft is het heel normaal en relatief veilig om te liften. Zo zaten wij achterin die laadbak met onder andere een omaatje van 80 en een meisje van 20 die op weg was naar een van de resorts waar zij als zangeres werkte en behulpzaam zoals de Cubanen zijn ons de weg wees.

De mooie stranden van Playa Santa Lucía

Playa los CocosTerwijl we op plaats van bestemming werden afgedropt kwam de geur van de zee ons tegemoet en de palmhutjes op het strand waren al te zien. Onze reisdag zat er weliswaar op, maar nu nog even een slaapplek regelen. Op steenworp afstand van de zee troffen we een casa aan met zeer aardige mensen. Omdat Playa Santa Lucía bijna alleen uit resorts bestaat en er voor de rest naast de zee enkel een tankstation te vinden is aten we deze avond bij de casa zelf. Net als bij de andere casa’s heb je de mogelijkheid om voor ongeveer € 5,- euro een avondmaaltijd te eten die de eigenaren voor je koken. Als je dit doet heb je meer het idee dat je in een luxe restaurant zit, want ze koken heel uitgebreid en zo eet je ook puur wat Cubanen zelf eten. Er werd op de deur van onze casa geklopt en toen we aan tafel gingen troffen we daar een heerlijke gegrilde vis met allemaal lekkere bijgerechten.

Omdat er die dagen teveel wind stond kon onze planning om een snorkeltocht catamaran te doen niet doorgaan. In plaats daarvan stapten we op een fiets richting Playa los Cocos. Onderweg kwamen we aan de ene kant felgekleurde flamingo’s tegen en aan de andere kant sloegen de golven van de azuurblauwe zee tegen de oever. Een mooie en hete fietstocht verder belandden we aan bij Playa los Cocos. Op dit mooie strand vol palmbomen genoten we van de zee en de zon. Zoals in Cuba de mensen gewend zijn sloeg het weer ineens om naar een paar keiharde stortbuien. Uitgerekend toen wij net op onze fiets stapte terug naar het hotel waar we de fietsen hadden gehuurd. De buien zijn vaak kortstondig en gelukkig werden we meteen geroepen om te komen schuilen bij een familie waar we een kopje (zoete) koffie kregen.

Na twee dagen Playa Santa Lucía reisden we verder richting Trinidad. Met een bus vertrokken we richting Trinidad, waarna we na een korte pauze van de buschauffeurs die even ergens wilden lunchen, aankwamen in Sancti Spiritus. Na daar nog een keer te hebben overgestapt kwamen we aan in Trinidad.

Kleurrijk Trinidad

Trinidad is hot. We hebben hier in de vijf minuten dat we de stad kwamen binnenrijden meer toeristen gezien dan in de rest van onze tijd in Cuba. Dat is ook begrijpelijk want het is een hele mooie stad met een zeer levendig centrum en alle huizen zijn van felle kleuren voorzien. Daarnaast is het strand, Playa Ancon niet ver van de stad en tot slot heeft de stad bergen in de buurt, waar je trekkingtochten doorheen kunt doen met natuurbaden. Omdat Trinidad toeristisch is, merk je dit ook aan de prijzen in de stad. Op het moment dat je wat straten verder loopt van het centrum vandaan, kun je wel goedkoop brood en andere producten halen waar de locals zelf ook boodschappen doen. Bovendien zijn dat zeer sfeervolle straten en dus erg leuk om doorheen te lopen.

Straten van TrinidadOmdat in Trinidad bijna elk huis een casa particular is, was het niet moeilijk er een te vinden toen we ’s avonds rond een uur of half zeven aankwamen. We werden gastvrij verwelkomd door de vrouw des huizes. Die avond zijn we nog even de bruisende stad ingelopen waar we overal bandjes en restaurantjes aantroffen. We hebben ons eerste broodje biggenvlees gegeten en mojito’s besteld bij een man die dat vanuit zijn huiskamerraam verkocht.

De volgende ochtend werden we verrast met een uitgebreid ontbijt waarna we richting het strand Playa Ancon vertrokken met gehuurde fietsen van de buurman. Een mooie tocht door de stad en daarna door de natuur richting de zee.

De dag daarop startte om negen uur de catamarantour. Een Frans stel dat op huwelijksreis was, was zo aardig om ons bij de jachthaven af te zetten. Met een catamaran vertrokken we richting Cayo Blanco, waar we onderweg konden snorkelen bij een koraalrif en daarna een heerlijke lunch met verse vis kregen. Het was wel jammer dat we ondanks het mooie weer niet gingen zeilen. Op de boot ontmoetten we een stel gezellige Nederlandse vakantiegangers die ons, onder het genot van cuba libres een hoop tips konden geven over de andere landen van Midden Amerika.

Cienfuegos in 19e eeuwse stijl

Na drie dagen Trinidad vertrokken we liftend naar Cienfuegos. Met onze backpacks liepen we het dorp uit richting de hoofdweg. Ongeveer de derde auto die voorbijkwam stopte en waren zo aardig om ons mee te nemen. Toen we instapten reden we langs een groepje mensen en een man in een geelbruine overal die ons een beetje schuin aankeken. We kwamen erachter dat die man in het geelbruine pak het liften reguleerde en dat we dus hadden voorgekropen door 100 meter eerder langs de weg te gaan staan. Beetje lullig voelden we ons, maar dan weten we dat ook weer voor de volgende keer. Met ieder onze backpack op onze schoot reden we langs de kust met een gaaf uitzicht over de bergen en de zee. We werden afgezet in Punta Gorda, de mooie wijk van Cienfuegos richting de punt van de baai waaraan deze stad ligt. Omdat de rit zo soepel en snel ging hadden we nog de hele dag om een leuke casa te vinden.

Pasta in CienfuegosDe Lonely Planet waarschuwt in een aantal steden in Cuba voor zogenaamde jineteros, hosselaars die met hun fiets op straat klanten voor casa’s regelen. Klinkt fijn maar het komt erop neer dat je prijs voor je casa hoger wordt omdat zij een deel ontvangen. Cienfuegos is zo’n stad waar jineteros rondhangen. De jinetero die wij tegen het lijf liepen was nogal slinks. Hij deed zich voor alsof hij een eigenaar van een casa was die al vol zat, en zei dat hij wel andere casa’s wist. We liepen verder naar de volgende casa op de route, maar kwamen erachter dat hij ons per fiets had gevolgd en al klaar stond bij de volgende casa. Toen hij ons bleef volgen met de fiets vroeg Jip of hij nu zeker weer naar een volgende casa ging, waarop hij ontkennend antwoordde. Maar toen wij de hoek om liepen richting een casa, vloot hij gauw nog even naar de eigenaresse en riep wat. Toen we het over de prijs hadden gaf de eigenaresse direct aan dat ze een hogere prijs hanteerde, omdat ze een deel aan die man moest vergoeden, aangezien hij ons voor haar zou hebben geregeld. Omdat hij niets ander voor ons had gedaan dan zich opdringen heb ik hem dringend doch onvriendelijk verzocht ons niet te ‘helpen’. Hij taaide af en uiteindelijk hadden we een geweldige casa met drie verdiepingen met dakterrassen en hangmatten met 360 graden uitzicht over zee.

Toen we later die dag richting het centrum van Cienfuegos liepen, kwamen we langs allerlei gebouwen in 19e eeuwse stijl. Pastelkleurige gebouwen zoals een theater en kathedraal aan een prachtig plein met planten geven de stad een mooi aanzicht. Maar doordat de stad zo erg gefocust is op (massa) toerisme had het volgens ons niet de relaxte sfeer zoals in andere plekken van Cuba. Daarbij moet ik wel zeggen dat onze mening natuurlijk al een beetje gekleurd door onze eerste ervaring met de jineteros. Om de seconde word je gevraagd of je een taxi wilt waarbij ‘nee dankje’ schijnbaar geen antwoord is en als je naar een mooi gebouw kijkt staat er direct een groep van 50 toeristen voor. De opdringerigheid achter ons gelaten liepen we terug naar de rustigere wijk Punta Gorda en sloten we onze derde week af bij onze casa met een perfecte avond inclusief zonsondergang, een heerlijk diner en onze eigengemaakte cocktails.

Hierbij onze avonturen in bewegend beeld.

Bedankt voor de leuke reacties op ons vorige verhaal en we zien jullie snel terug!

Previous Post Next Post

You Might Also Like

3 Comments

  • Reply Renate 3 november 2015 at 20:10

    Ik dacht nog:jullie zijn er steeds relaxter uit, maar Jip begint er duidelijk genoeg van te krijgen? X

    • Reply Sophie 16 november 2015 at 00:32

      Haha ja enorm zwaar leven 24/7 op vakantie!, ja niet genoeg van Cuba maar wel van de hordes toeristen soms 😉 XX

  • Reply Marleen en Arno 3 november 2015 at 22:49

    Hè werelreizigers, jullie zien er al goedgebruind uit! Oppassen dat jullie niet teveel van dat heerlijke eten nuttigen, anders komen jullie als tonnetjes terug.
    Hoe gaat het met het converseren in het Spaans? Graag volgende keer een kleine demonstratie van jullie vorderingen in de film.
    Mooi dat jullie al wat tips hebben gekregen voor het vervolg van jullie reis. We kijken uit naar jullie verdere avonturen. Goed zo die gaat…..

  • Leave a Reply

    Lees vorig bericht:
    Playa Blanca
    Cuba van oost naar west, onze tweede week [video]

    Baracoa is echt een plek om wat langer te blijven en wij zijn er uiteindelijk zes dagen blijven hangen. We...

    Sluiten