Playa Blanca
Cuba, Midden-Amerika, Reizen

Cuba van oost naar west, onze tweede week [video]

Baracoa is echt een plek om wat langer te blijven en wij zijn er uiteindelijk zes dagen blijven hangen. We hebben genoten van het mooie Playa Blanca, een wit strand waar je kleurrijke vissen ziet tijdens het snorkelen.

Richting Playa Blanca

Richting Playa Blanca

Je komt op dit strand via een houten loopbruggetje over Rio Miel, een riviertje waarin mensen staan te vissen. Als je tussen de palmbomen de heuvel omhoog loopt, kom je aan bij familie Fuentes met een boerderij waar kippen en varkentjes rondlopen. De eigenaar brengt je naar een mooi uitkijkpunt waar je over heel Baracoa uitkijkt. Met een tas vol passievruchten, mango’s en een guabanana (Jips favoriet, een bijzondere vrucht die zo zoet smaakt als kauwgom) liepen we de heuvel weer af richting het centrum. Met een pizza en wat biertjes namen we plaats in het park Plaza Independecia tussen de Cubaanse mannen en hun flessen rum. De sfeer in het park is ontspannen en gezellig. Links van ons maakte een groepje mannen muziek en rechts van ons zaten meisjes met hun mobiel op internet. De enige plek waar wifi beschikbaar is door in te loggen met een kaart die je koopt bij Etecsa, gelegen aan de overkant van het park. Achter ons klinkt muziek en als we er naartoe lopen komen we bij Casa de la Trova terecht waar mensen aan het dansen zijn. Ga hier een avond naartoe en aanschouw het danstalent van de Cubanen onder het genot van een Mojito. Die smaken perfect als je het mij vraagt! Inmiddels raakte ons contante geld op en was het nodig om te pinnen. Nogal een ingewikkelde opgave in Cuba. Alle pinautomaten van Baracoa gaven ons geen geld, dus bijna blut vertrokken we richting de volgende bestemming.

Langs het beruchte Guantanamo

Op weg naar Santiago de Cuba reden we door de provincie en stad Guantanamo. Die naam ken je, maar helaas niet vanwege haar mooie natuur en cultuur. In 1902 hebben de Amerikanen hier onder andere een stuk land geclaimd bij de ondertekening van het Platt Amendement, dat sindsdien een strategisch liggende militaire basis is. Sinds 2002 houden zij daar verdachten van terrorisme in de wereldberoemde en beruchte gevangenis vast zonder vorm van proces. Het wrange is dat ze dat op Cuba doen, een land dat Amerika (economisch) tegenwerkt vanwege haar socialistisch regime.

Een vluchtige ontmoeting met Santiago de Cuba

Uitzicht over Santiago de Cuba

Uitzicht over Santiago de Cuba

Aangekomen in Santiago was het nogal een heftige overgang van zes dagen relaxed in Baracoa naar het chaotische gebeuren van de twee na grootste stad van Cuba. Waar je in Baracoa redelijk onzichtbaar kan zijn als toerist, is het in Santiago precies het tegenovergestelde. De stad is duidelijk ingespeeld op toeristen, waardoor je om de paar minuten wordt aangesproken of je een taxi wilt. Daarnaast is Santiago anders Cubaans dan de andere plekken waar we zijn geweest, doordat het veel Afrikaanse invloeden heeft. We hadden hierdoor niet helemaal het gevoel in Cuba te zijn, maar na een rondje door de stad bleven we hangen bij een mooi pleintje waar een folklorisch dansoptreden gaande was.

Één dag Santiago vonden wij genoeg en daarom liepen we de volgende ochtend met onze backpacks de deur uit op zoek naar een vervoersmiddel richting het westen. De bus die we wilde nemen was er niet, maar al heel snel zagen we camiones, eigenlijk gewoon trucks met een grote laadbak en deze trucks gingen richting Bayamo. Omdat het ook in Santiago niet lukte om te pinnen en de banken dicht waren, kwam het ons goed uit om met de camiones te reizen omdat dit nogal een goedkoop vervoersmiddel is. Deze rit van tweeënhalfuur koste omgerekend € 1,20 en dat hadden we nog net op zak. Plaats genomen achter in de laadbak van een vrachtwagen samen met nog vijftig andere mensen, reden we richting Bayamo. Tweeënhalfuur later ongeveer stopte de truck ineens en iedereen stapte uit. Niemand die ons vertelde wat de bedoeling was dus een beetje rondlopend en vragend aan de mensen op straat, kwamen we erachter dat we moesten overstappen in een bus voor het laatste stuk naar Bayamo.

Fiesta in Bayamo

Met de trein naar Camagüey

Met de trein naar Camagüey

Na nog een tocht van een uur in een bus vol Cubanen die een fles rum deelden arriveerden we in de stad Bayamo. Bayamo was voor ons een tussenstop op weg naar Camaguey, maar we hebben toch de sfeer van de levendige stad kunnen proeven. Het was toevallig Fiesta de la Cubania, waardoor het centrum vol stond met muziekoptredens. Een korte fiesta voor ons, want de volgende ochtend vertrok om zes uur ’s ochtends onze trein naar Camagüey. In het donker van de nacht stapten we via de rails een oude onverlichte trein in. Toen het eenmaal licht werd viel het pas op dat er twee toeristen in de trein zaten en werden we door mede pagagiers nogal vreemd aangekeken. Toen de conducteur langskwam wilden we betalen met cucs, het toeristengeld van Cuba, waarna hij lachend aangaf dat we enkel met het lokale geld konden betalen en dat de reis in totaal omgerekend € 0,45 kostte. Onderweg kwamen steeds verkopers de trein in met ijs en broodjes en genoten we van het landschap dat ons voorbij kwam. Na uren dwars door de natuur heen langs huizen van palmbladeren kwamen we aan in Camagüey.

 

Het artistieke Camagüey

Ook Camagüey was weer een totaal andere stad dan we tot nu toe gewend waren van Cuba. De stad doet nogal Europeaans aan, en door de koloniale stijl van de gebouwen lijkt het eigenlijk alsof je in een stad van Frankrijk rondloopt. Aangezien we de prachtige casa waar we in zaten niet meer konden betalen, waren we blij dat we eindelijk na drie dagen geld konden opnemen bij een internationale bank. Kleine tegenvaller was dat de betalingen van onze creditcards via het Amerikaanse MasterCard gaan. En vanwege de (nog) stroeve band tussen Cuba en de Verenigde Staten moet je een dikke heffing betalen.

Onze casa in Camagüey

Onze casa in Camagüey

Maar genoeg over geld en meer over de stad! Je merkt dat de stad wat rijker is, onder andere doordat de winkels wat meer bevoorraad zijn. In Camagüey draait het verder vooral om film. Er is een zogenaamde cinestraat, waar op elke hoek van de straat mooie bioscopen zijn die ouderwetse films afspelen. Wij hadden er graag een bijgewoond, maar waren er net niet op de goede dag. Als je ooit naar deze stad gaat, zou ik daarom adviseren op een zaterdag te gaan. In dezelfde straat zijn allerlei restaurantjes en koffiebarretjes gevestigd, die zijn vernoemd naar oude films waar Cubaanse acteurs in hebben gespeeld.

Onze casa was een groot oud koloniaal huis met een patio met allemaal bloemen en kunst gemaakt door de eigenaar. Na een dag struinen door de stad, genoten wij op het dakterras van onze zelfgemaakte cocktail met rum. Een goede ervaring met Camagüey en weer klaar voor het volgende avontuur.

En hierbij de bewegende beelden!

Bedankt voor alle reacties op ons vorige verhaal! Erg leuk om te lezen. Tot gauw!

 

Previous Post Next Post

You Might Also Like

9 Comments

  • Reply Simone 24 oktober 2015 at 20:57

    Wat gaaf dat jullie in Cuba aan ’t rondreizen zijn. Ik ben er nog nooit geweest, maar naar wat ik hoor zeggen ze dat je er nu heen moet gaan, omdat het zo aan het veranderen is. Ik heb een boek gelezen over Guantanamo Bay. Erg heftig die praktijken daar. Amerikanen zijn geen lieverdjes daar! Wat bijzonder dat de steden daar allemaal weer anders zijn. Ik ben benieuwd naar de video!

    • Reply Sophie 26 oktober 2015 at 17:25

      Thanx voor je reactie! Inderdaad heel gaaf hier! Klopt, echt ook bizar dat Guantanamo Bay hier. Welk boek was dat? Wel interessant om te lezen! De video van de tweede week staat er nu op!

  • Reply Renate 24 oktober 2015 at 21:16

    Wat een mooi verhaal weer! Jammer vd video, maar die komt dan nog wel! Wel bijzonder dat een land zoveel verschillende plekken heeft!
    Jullie hebben in die 2,5 week al heel wat km afgelegd! En waarschijnlijk voelen ze ook nog langer door het vervoersmiddel waarmee jullie van de ene naar de andere plek trekken;)
    Houd ons op de hoogte, dan reizen we een beetje mee! XXX

    • Reply Sophie 26 oktober 2015 at 17:24

      Dankje!! Ja de video staat er NU op 🙂 Zeker afgelopen week erg veel gereisd! Nu komen nog wat kortere stukjes in het westen van Cuba met nog mooie bestemmingen ! Inderdaad 6 uur in een trein voor ongeveer 250 kilometer schiet niet zo op 😉 Maar super ervaring!
      LIEFSSSS

  • Reply Edith | [travel.create.repeat] 25 oktober 2015 at 09:21

    Wow, superleuk verhaal weer! Ik ben ook helemaal verliefd op Baracoa en ben naar de bios geweest in Camagüey 🙂 Over die Mastercard, daar betaal je geen ‘Amerikaanse boete’ voor hoor! Maar wel sowieso 3% over het hele bedrag en 2% voor opname in het buitenland. De Amerikaanse boete is nog eens 10% extra 🙂 Ik raad daarom altijd aan vooral héél veel cash mee te nemen, want pinnen in Cuba is veel werk, onbetrouwbaar en kost geld. Maar goed, jullie hebben weer centen 🙂 Enjoy!

    • Reply Sophie 26 oktober 2015 at 17:37

      Dankje! Ja Baracoa is wel tot nu toe beetje onze favoriet. Leuk dat jij wel naar de film bent geweest! Was het een beetje te volgen of spreek jij goed spaans? Nee klopt niet die boete inderdaad maar het is meer omdat ik had gerekend op euro’s omruilen in plaats van dollars, aangezien dat qua koers voordeliger is. We hadden veel contact mee maar dus niet genoeg 😉 Maar inderdaad goede tip ja! Dankje! Ons tweede filmpje staat er nu trouwens ook op! Internet werkte even wat minder mee 😉

  • Reply Marleen en Arno 27 oktober 2015 at 21:44

    Lieve Jip en Sophie,
    We genieten vanuit onze luie stoel mee met jullie prachtige verhalen. De video’s geven geweldige beelden van jullie trip. Wij wanen ons ook een beetje in Cuba als we dit lezen en bekijken. We hadden de vorige keer al zo’n leuke oldtimer besteld bij jullie als souvenir. Was dat nog doorgekomen?
    KussenXXXXXXXX

    • Reply Sophie 3 november 2015 at 17:20

      Dat berichtje is niet aangekomen maar we zullen er een meenemen!:) Kussen terug!

  • Reply Bas 29 oktober 2015 at 11:55

    Onder het mom kort maar krachtig: “Hele vette shit”. Ziet er erg goed uit. En het filmpje naast het verhaal maakt het natuurlijk nog leuker!

  • Leave a Reply

    Lees vorig bericht:
    Casa Sol y Mar in Gabara
    Backpacken in Cuba, onze eerste week [video]

    Aankomst in Holguin, een cultuurshock Na te zijn geland op het aeroport Frank Pais, vernoemd naar een revolutionaire held van...

    Sluiten